GELENEĞE SAYGI TURU | 2. GÜN
Gölyaka halk plajındayım. Dün geceden kalan kuru bölgelerimle direnmeye devam ediyorum. Pratiklik kaybolmuş kullanılmayan uzuvlar körelir misali. Çadırı kur, topla ve yüklü bisikletle dengede düşe kalka mücadeleye devam. Hava kapalı, zihnim karışık.
Kahvaltı masasını kurmak sırasında taktiksel hatalar yapıyorum. Oturmamla kalkmam bir. Bacaklarım ve kalçalarım isyan ateşini gaz ocağından önce yaktı, yakacak.
Küçük kartuş “ben sana en fazla su ısıtırım” deyip kenara çekildi. Büyük ise çalışmadı?!!! Yağmur ve rutini oturtmak üzerine çalışmayan ocakla sinir krizi geçiriyorum.
“Ulan denedim. Bu evde çalışıyordu!!!”
Isıttığım suyun sıcak kalan kısmıyla kahvenin yanına ekmek, peyniri harmanlayıp eşyalarımı toparlamaya başlıyorum. Sokağa çıkma yasağının 2 gün olduğu zamanlardayız. Yemek yapacak ocağım çalışmayınca İznik’e sürme kararı alıyorum.
Jandarma, çevirme, ceza… Köprüleri yaktım.
Hiç kimsenin şehri: İznik nam-ı diğer Askania
Parçalı bulutların ardından güneş yüzünü gösterdi. Işınlar hem ruhumu hem de giysilerimi ısıtıyor. Zeytin tarlalarının arasından eski adı Askania olan İznik Gölü’ne paralel aheste aheste gidiyorum.
Askania Marmara Bölgesi’nin en büyük, Anadolu’nun ise 5. büyük doğal gölü ve tatlı su kaynağı. Kış aylarında İç Anadolu’daki göllerin donması sonrası küçük karabatak, gece balıkçılığı gibi önemli sayıda kuşa ev sahipliği yapıyor. Göl çevresi zeytin ağaçları, üzüm bağları, sebze ve meyve yetiştiriciliği tarım arazileri ile çevrili. Balıkçı kooperatiflerinin bulunduğu İznik gölünde kerevit, yayın, sazan, alabalık ve ıstakoz gibi balıklar yaşamakta. Lakin bir deniz balığı türü olan gümüş balığının göl habitatına uyum sağlaması sonrası göldeki balık popülasyonda azalma bulunmakta. Sebebi ise gümüş balığının avlanma tutkusu 🙂 Gölde mart, nisan ve mayıs aylarında sportif amaçlı avlama dışında üç ay av yasağı vardır. Kerevit yasağı ise aralık ayında başlamaktadır.
Düzeni oturtamamanın verdiği gerginlik, plan dışında olan arızalar sebebiyle biraz keyfim yok. Konaklamak için kamp alanı bakınıyorum sürerken ama bozulan/çalışmayan ocağım sonrası kamping’de kalmak bütçemi epey aşmak demek. İçimden gelmiyor, devam ediyorum.
İznik’te Şeyh Bedreddin’in Ayak İzleri
Makedonya (Antik Yunan), Roma, Bizans, Anadolu Selçuklu ve Osmanlı gibi imparatorluklara ev sahipliği yapmış İznik bunların ötesinde bir önem ve hikaye barındırıyor.
İsyan geleneğinin bu topraklardaki ilk temsilcilerinden olan Şeyh Bedreddin’in Osmanlı’da Musa Çelebi’nin kazaskeri olarak görev yapması sebebiyle, Musa Çelebi kardeşi Sultan Mehmet Çelebi tarafından öldürüldükten sonra sürgün yediği şehirdir İznik.
Bedreddin dönemin fıkıh alimi ve hâkim olarak yer etmesi sebebiyle Sultan Mehmet’in sürgünle birlikte ayda bin akçe memur maaşı bağlamasına rağmen halkın açlık ve sefalet içinde yaşamasına gözlerini ve yüreklerini kapatmayıp isyana kalkışıyorlar.
“Kanı helal malı haramdır” diyen Sultan Mehmet’e, Osmanlı’ya ve halka açlık, sefalet, yoksulluk çektiren bütün iktidarlara cevabımız: kanınızda haram, malınız da!
Bu göl İznik gölüdür.
Durgundur.
Karanlıktır.
Derindir.
Bir kuyu suyu gibi
içindedir dağların.
Bizim burada göller
dumanlıdırlar.
Balıkların eti yavan olur,
sazlıklardan ısıtma gelir,
ve göl insanı
sakalına ak düşmeden ölür.
Bu göl İznik gölüdür.
Yanında İznik kasabası.
İznik kasabasında
kırık bir yürek gibidir demircinin örsü.
Çocuklar açtır.
Kurutulmuş balığa benzer kadınların memesi.
Ve delikanlılar türkü söylemez.
Bu kasaba İznik kasabası.
Bu ev esnaf mahallesinde bir ev.
Bu evde
bir ihtiyar vardır Bedreddin adında.
Boyu küçük
sakalı büyük
sakalı ak.
Çekik çocuk gözleri kurnaz
ve sarı parmakları saz gibi.
Bedreddin
ak bir koyun postu üstüne oturmuş.
Hatt-ı talik ile yazıyor
“Teshil”i.
Karşısında diz çökmüşler
ve karşıdan
bir dağa bakar gibi bakıyorlar ona.
Bakıyor:
Başı traşlı
kalın kaşlı
ince uzun boylu Börklüce Mustafa.
Bakıyor:
Kartal gagalı torlak Kemal..
Bakmaktan bıkıp usanmayıp
bakmağa doymayarak
İznik sürgünü Bedreddine bakıyorlar..
Nazım Hikmet – Şeyh Bedreddin Destanı 2
